انژکتور چگونه کار می کند؟ نقش آن در سیستم سوخت رسانی خودرو چیست؟
انژکتور در واقع یک شیر برقی است که آخرین عضو سیستم سوخت رسانی محسوب شده و وظیفه دارد سوخت را به صورت اتمیزه و پودری مانند به داخل منیفولد هوا (یا سیلندر موتور) پاشش کند.
این قطعه دو اورینگ آب بند دارد که اورینگ پایین برای آب بندی انژکتور با منیفولد هوا است. اگر این اورینگ به خوبی آب بندی نکند، از آن هوا وارد منیفولد شده و باعث رقیق شدن نسبت سوخت به هوا می شود. رقیق شدن نسبت سوخت به هوا باعث بالا رفتن دما محفظه احتراق میشود.
اورینگ بالایی نیز برای آب بندی انژکتور و ریل سوخت کاربرد دارد و اگر این اورینگ هم به خوبی آب بندی نکند، باعث نشتی سوخت از این ناحیه خواهد شد.
در بعضی از خودروها از یک عایق پلاستیکی استفاده میشود که به عنوان یک عایق حرارتی عمل کرده و جلوی انتقال حرارت به انژکتور را می گیرد.
اجزا انژکتور کدامند؟
در ارتباط با قسمت های مختلف انژکتور میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
همانطور که بالاتر اشاره شد، انژکتورها اجزای حیاتی در سیستم سوخت رسانی خودرو ها بوده و مسئول تزریق سوخت به سیلندرهای موتور هستند تا سوخت به طور موثری احتراق کند. در ادامه مقاله، به بررسی اجزا و ساختمان انژکتورها میپردازیم:
بدنه انژکتور
بدنه انژکتور عمدتاً از فلزات مقاوم در برابر فشار و حرارت ساخته میشود. آنها معمولاً از آلیاژهای فولادی یا آلومینیوم استفاده میکنند. بدنه انژکتور شامل کانکتور برقی است که برای اتصال به سیستم تزریق سوخت استفاده میشود.
سوزن انژکتور
سوزن انژکتور بخشی است که سوخت از آن عبور میکند و به سیلندرهای موتور تزریق میشود. سوزن انژکتور باید دقیقاً به بدنه انژکتور بسته شود تا هیچ فاصلهی آزادی بین آنها وجود نداشته باشد. این سوزن به صورت یک میله بلند و نازک شکل میگیرد و عموماً از فولاد ضدزنگ ساخته میشود.
نازل انژکتور
نازل انژکتور مسئول کنترل جریان سوخت است. آن به طور معمول بر روی سوزن قرار گرفته و هنگامی که سوزن انژکتور باز شده و سوخت به سیلندر تزریق میشود، شانه انژکتور نیز باز میشود تا جریان سوخت فعال شود.
فیلتر سوخت
فیلتر سوخت نقش مهمی در عملکرد انژکتور دارد. این قطعه مسئول تصفیه سوخت از ذرات و رسوبات مختلف است.
وجود فیلتر سوخت باعث جلوگیری از ورود ذرات آلوده به انژکتور و خرابی آن میشود. این فیلتر باید به صورت دورهای تعویض شود تا عملکرد انژکتور بهینه باقی بماند.
سنسور انژکتور
انژکتورها معمولاً دارای سنسورهایی هستند که اطلاعاتی از محیط و شرایط سوخترسانی را به سیستم مدیریت موتور (ECU) ارسال میکنند. این سنسورها شامل سنسورهای فشار سوخت، دما و جریان هستند.
فنر برگشت دهنده یا سلونوئید
سوله انژکتور برای کنترل زمان و میزان تزریق سوخت استفاده میشود. با اعمال جریان الکتریکی به سولنوئید، شیری درونی را باز و بسته میکند. این عمل باعث میشود سوخت به طور دقیق و در زمان مورد نیاز تزریق شود.
سولنوئیدها معمولاً با استفاده از سیستمهای الکترونیکی کنترل میشوند و به واسطه سیگنالهای الکتریکی از طریق سیستم رایانهای خودرو کنترل میشوند.
و سایر اجزا شامل: سیم پیچ، فنر برگشت، نازل خروجی، درپوش محافظ.

انواع سیستم های انژکتوری
به طور کلی سیستم سوخت رسانی انژکتوری به دو دسته تقسیم می شوند:
سیستم انژکتوری مکانیکی
انژکتورهای مکانیکی در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ توسط بسیاری از تولیدکنندگان بر روی خودروهای اسپرت که عملکرد خوبی داشتند استفاده می شد.
در این سیستم انژکتوری یک پمپ پرفشار در نزدیکی مخزن سوخت قرار گرفته و سوخت را با فشار زیاد به یک انباشتگر سوخت می فرستد. این انباشتگر فشار سوخت را ثابت نگه داشته و پالس های سوختی را که از پمپ می آید به موتور می فرستد.
میزان سوخت بوسیله ی یک سوپاپ که در کنار سوخت ورودی قرار گرفته کنترل می شود. سوپاپ در زیر واحد کنترل قرار گرفته و با توجه به جریان ورودی کم و زیاد می شود. سیستم های انژکتوری مکانیکی خود به دو دسته تقسیم بندی می شوند:
سیستم انژکتوری میکانیکی کا-جترونیک
این مدل اولین نوع از سیستم های انژکتوری مکانیکی است که به وسیله کمپانی بوش اختراع شد. در این سیستم پاشش سوخت به شکل مکانیکی و پشت سرهم انجام می شود. در این مدل مانند سیستم های کاربراتوری واحد کنترل یا کامپیوتر خودرو وجود ندارد.
سیستم انژکتوری میکانیکی کا ایی جترونیک
این سیستم مشابه مدل قبل عمل می کند با این تفاوت که در پاشش سوخت که صورت پیوسته نیست و البته توسط واحد کنترل نیز مورد کنترل قرار می گیرد. البته این واحد کنترل به شکل الکتریکی نیست و سنسوری در آن وجود ندارد.
